Bende en çok senden ne bulmuştun
Uzun zamandır kurcalıyor beynimi
En sevdiğin huyum neydi mesela
Seni en huzursuz eden yanım
Görsel olarak biliyorum
Ellerim ve saçlarım hep derdindi
Tırnaklarım uzun olunca
Daha bir kadın
Saçlarım sarıya çalınca
Dahada bir kadın oluyordum
Sevmezdin
Hep eller yerini alır sanırdın
Bir ihtimal dahilindeydi uzaklara düşmek hep
Ama dilinde daima var olacağına dair
Söylemler olurdu
Ben pantalonlarını ütüleyecektim
Sen isteyince, titizlenirdin
Kimseler ütüleyemezdi pantalonunu
Ben ütüleyecektim
O kadar baston koleksiyonu yaptın
Hergün biri olacaktı elinde
Ben diğer kolunda
Zamanlar geçecekti
Ben adam akıllı büyüyecektim
Sen gitmeyecektin
Şimdi saçlarım, ellerim ilkokul çağı
Yüreğim kırk yıl sonra gidişinde
Olacağı gibi yaşlı
Doyamadık, belkide hiç doyum olmazdı
Ama gerçekten doyamadık birbirimize
Kesitler sınırlı kaldı belleğimde
Hep varolan özü kaldı
En son ilkokulda saçlarım kısaydı
Ve sen yaşımı o civarlada saymayı bıraktın
Zamanı gelmeden yaş ilerlemeden
Yaşanacak günlere değemeden
Beni sensiz
Ellerimi ilkokul çağında
Yüreğimi kırk yıl sonrasında bıraktın
