"Bugün 20 Nisan 2026, saat 03:00. Henüz bitmemiş bir romanın bitmemiş bir cümlesi gibi..." – Virginia Woolf (kurgusal)"

Maskesiz Çıkmam Karşına

Ve gitti çocuk... kararsız adımlarla uzaklaştı... Onun ne hissettiğini düşündü kız. Hayallere zorlanabilir miydi bir insan?

yazı resim

Gün ışığında herşey daha katlanılır göründü gözüne. İnsanlar koşuşturup duruyordu etrafta. Hepsinin yaşamaya, inanmaya değer bir amacı var gibi sanki, durup dinlenmeden konuşup, yiyip,içip, bir an bile duraksamadan yaşıyorlardı. Gün uzundu.
( belki gece daha uzun...) O ise hala kararsız.

Bir amaç bulmak!. Gerekli mi gerçekten yaşayabilmek için? Aslında zor da değil. Milyonlarca sebep var sarılabileceği. Ama onlara inanmak... İşte buydu ona zor gelen. İnanmak! Belki de eksik olan inançtı onda...

Ve birden bir ışıkla aydınlandı dünya. Güneşten daha parlak! 'O' nu gördü. Yine her zaman ki gibi, hiç beklenmediği bir anda çıktı karşısına. Konuştu su gibi ve gitti. Bir dokunuş... o dokunuş yine...

Bu muydu aradığı, özlem duyduğu. bir inanabilse...
Hiç izin vermeyecekti bir daha gitmesine. Ama inanç kıza yakışmıyordu bir türlü...

Ve gitti çocuk... kararsız adımlarla uzaklaştı...
Onun ne hissettiğini düşündü kız. Hayallere zorlanabilir miydi bir insan?

'' Evet, şimdi en baştan başlıyoruz. Ben çok güzel ve akıllı bir kadınım. Senin de bir zamanlar söylediğin gibi. Sense çok kibar ve yakışıklısın... Hala o zamanlar tanıdığım gibi. Aslında ( deli gibi aşığım sana,
tutuşuyorum, ellerim terliyor, titriyor sesim sen gelince. Deliler gibi istiyorum sana dokunmayı, dokunmanı) tanımıyoruz bile birbirimizi. Olsun, ne farkeder ki... Sen beni istiyorsun. Ben de hoşlanıyorum senden. Birbirimize hiçbir şey vadetmeden tesadüfen biraraya geldiğimiz anlarda deliler gibi sevişiyoruz, o kadar. Yani önemli birşey yok aramızda. Bir zaman sonra bu ateşte sönecek tabii. Ve sen belki de yine mi dercesine bir selam verip geçeceksin yanımdan... ve ben de hafifçe gülümseyip, bir saniye sonra devam edeceğim kaldığım yerden düşünmeye . Bu hikaye de milyonlarca benzeri gibi var olup bitecek. ( senin varlığın hayatımın en temel yanlarını sarstı. var olduğunu öğrenmeden önce iyiydim, mutlu ya da mutsuz, ama iyiydim işte... şimdi ne mut kaldı ne de umut edecek gücüm, ölüyorum senin için...). ''

Zor oldu hayalini kurmak çocuğun... Ve gitti çocuk... kararsız adımlarla uzaklaştı...İnsanlar koşuşturup duruyordu etrafta.

KİTAP İZLERİ

Peri Gazozu

Ercan Kesal

Ercan Kesal’ın Hafıza Sandığından Sızanlar: "Peri Gazozu" Üzerine Bir Değerlendirme Ercan Kesal, Türkiye'nin sanat sahnesinde ender rastlanan, çok yönlü bir figür. Onu sinemadan bir oyuncu,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön