"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"

Merhaba ve Veda

Bir veda, bir merhabanın ardından süzülürken, aradaki tüm anlamlar silinir. Bu şiir, varoluşun kırılganlığını, 'biz' olmanın yitirilişini ve hayatın sonlu doğasını edebi bir dille resmediyor. Okuyucuyu, zamanın ve unutuşun labirentlerinde bir yolculuğa çıkararak, kendi varoluşsal gerçekleriyle yüzleşmeye davet ediyor.

Yorumlar

Başa Dön