Münferit meftun

Aşkın acı tatlı yüzünü anlatan bu şiir, koşulsuz sevginin gücünü ağaç metaforuyla dile getiriyor. Sevilen kişinin yokluğunda bile fedakârlıktan vazgeçmeyen bir kalbin hikâyesi... Mevsimler değişse de, yapraklar dökülse de, sevgi köklerden beslenir. "İstersen sevme beni" tekrarı, onursuz bir yalvarış değil, güçlü bir teslimiyet manifestosudur.

Karanlık Ağ

Takip Et

Aşk ve Romantizm 1 dk okuma 3 ay önce

*İstersen sevme beni,
Gerekirse ağaç olurum.
Uzatırım yapraklarımı sonbaharına
Kavrulurum güneşinde, sıcağında
İstersen sevme beni,
Senin yokluğunda dört mevsim sadece yaprak dökerim
Kuruturum dallarımı, budaklarımı
İstersen sevme beni.*

aşk sevgi ağaç mevsim sonbahar yaprak doğa özlem duygular fedakarlık

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:

İncelemeyi Oku