"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"

Nasırlarımı Kandırdım, Geliyorum...

yazı resim

gözlerim turkuaz denizlere dalar şimdi
kirpiklerimde meltemin buseleri,
seni özlüyorum...
lakin bu ayrılığın ömrü de, çok değil hani
nasırlarımı kandırdım, sana geliyorum...

duydum ki sen de özlüyormuşsun beni,
yanıbaşında şiirlerim ağladığında...
rüyalarımda, uykumun dallarına konan kuşlar söyledi
sen de en az benim kadar, seviyormuşsun hala...
üzülme,
dedim ya
bu ayrılığın ömrü de, çok değil hani
nasırlarımı kandırdım, sana geliyorum...

sen, yeni yetme sahipsizliğinde başıboş dolanırken
ben, hatalarımı ayıklıyorum sana uzanan yollarımda...
sabret gülüm,
sabret ki, en hatasız halimle geleyim bu defa...

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön