Gömme dolabımda...
Uyuyamadığım,
Yatağımda dönüp durduğum her gece
Camlarımda hatıraların asılı durur perdelerin yerine
Ve soğuk odanın tavanından bir ağırlık oturur yaşlanmış yüreğime
Ben her gece
Duvarlardaki gölgesinden korkarım yalnızlığın
İçimde pişmanlığın el kitabı
Boğulurum boğazımdaki elleriyle karamsarlığın
Kocaman yalnızlığımın karanlığında
Uzayan gecenin sonunu beklerim
Bilirim,
Gömme dolabımda saklı durur varlığın
Açmaya cesaret edemem
Ve o yüzden her gün aynı kazakla aynı pantolonu giyerim
Tuncay TAŞDELEN
