"Yazdıklarım bir gün anlaşılırsa, o zaman kimse anlamadığımı iddia edemeyecek." - Franz Kafka"

Nerdesin?

.... / Bir yaşam tükeniyor ayak izlerinin ardından, / Saatler kendiliğinden çalar oldu sabahları, / Korkarak uyanıyorum,rüyalarımdan, / Oysa saatleri kuran hep sendin, / Nerdesin? / /

yazı resim

Kış düşüyor Ankara’ya bu yıl da,
Eskiden kalma adımların, evimin kapısında
Kar kaplıyor üzerini izlerin,
Üşümeye başladı yüreğim
Nerdesin?

Geçen her gün ıssızlık donatıyor odamı,
Sen söylerdin, zamandı acıların ilacı,
Artık göz yaşlarım karşılıyor sabahı,
Aylar geçiyor, kanı durmadı yaralarımın
Nerdesin?

Yeni yollar ve isimler giriyor hayatımıza,
Yalan yanlış dostluklara sığınıyor insanlar,
Aşklar tutkulara yenik düştü insafsızca,
Şiirlerde yaşıyorum aşkını,
Nerdesin?

Barlarda içkiye meze oluyor sevda yaraları,
Yalnızlıktan kaçılıyor gündelik sevdalarla,
Doğum günü hediyeleriyle sayılıyor mutluluk,
Herkes acı içinde seni arıyor
Nerdesin?

Bir yaşam tükeniyor ayak izlerinin ardından,
Saatler kendiliğinden çalar oldu sabahları,
Korkarak uyanıyorum,rüyalarımdan,
Oysa saatleri kuran hep sendin,
Nerdesin?

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön