Aç gözlerini, sal yüreğini,
Kendini yenileyen evrene
Çiçekler nasıl her sabah rengiyle,
Dönüyor yüzünü gelecek güne...
İçinde her güne yetecek sabrın var,
Madem ki yaşam kavgan sürüyor,
Geçmiş günü unutmak gerek.
Kozasını delip geriniyor bir kelebek.
Yolun açık olsun yüreğim,
Gücünü kendinden esirgeme,
Aç kollarını sevdalan,
Her sabah kapına gelen güneşe.
Acıları destek yapıp kendine,
Sarıl dört kolla yepyeni ümitlere.
İçindeki en gizli köşeden gülümse,
Yaşamak, sevdalanmaktır her şeye...
