yıllardır dinlemekteyiz bu ahengi,
bir teselli gibi okşamakta ruhu,
bazen hazin bir keman sesinden,
bazen bir üstadın elinden.
saz sesleri geliyor bahçelerden,
durup kulak kesiliyor yürek,
tanıdık bir beste, aynı kemandan,
söyleyen odur şimdi gönülden.
ağırdan yurduna çekiliyor yürek,
her mecliste bin ah, bin keder,
sonra bir saz semaisi inceden,
ulaştı fasıl şimdi Nihavende.
o besteydi bizi yaşatan,
bazen ayrılık olurdu şarkısı,
bazen içli bir Hüzzam,
sevda idi bizi ayakta tutan.
