Kalbim kadar hüzünlü sokaklardan geçtim,
Bulutlar kadar gözyaşlarımı özgür bıraktım,
Ölüm kadar kendimden geçtim...
Gündüz kadar umutlandım, gece kadar hüzünlendim...
Ne ölümü seçtim, ne de yaşamdan geçtim...
Ömrüm kadar hala araftayım...
"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"
Kalbim kadar hüzünlü sokaklardan geçtim,
Bulutlar kadar gözyaşlarımı özgür bıraktım,
Ölüm kadar kendimden geçtim...
Gündüz kadar umutlandım, gece kadar hüzünlendim...
Ne ölümü seçtim, ne de yaşamdan geçtim...
Ömrüm kadar hala araftayım...