"Hayat bir roman gibidir; ne kadar kalın olursa olsun, sonunda hep aynı kapakla biter." - Franz Kafka"

Oysa Sen

Ayrılığın sesini yükselttiği zamandır. / Sesimin titremesini al / Yüreğimin çatırtısını da, / Saçlarımın beyazı da senin olsun / Azık et başımın etini / Acıkınca yersin. /

yazı resim

Ateşin cinlerine sundum gözlerimi,
Gözlerime ateş aktı.
Bir bakıp çıkacaktım dünyaya
Damsız girilmeyen sevdalara,
Oysa sen başköşesine kuruldun ömrümün.
Korkuyordum..........
Yalın yaşayamamaktan yalnızlığı
Islak it gibi titriyordum geceleri.
Korkuyordum, ısmarlama yaşamaklardan
Oysa sen ortaya en son
Karışık salata söyledin.
Beceremiyordum konuşmayı,
Derdimi anlatınca
Ben bile gülüyordum çaresizliğime,
Kelimeler
Yan yana gelir cinsten değildi.
Oysa sen;
Diksiyonu düzgün nutuklar attın
Mahşeri kalabalıklara
Şimdi,
Ayrılığın sesini yükselttiği zamandır.
Sesimin titremesini al
Yüreğimin çatırtısını da,
Saçlarımın beyazı da senin olsun
Azık et başımın etini
Acıkınca yersin.
Arkana sakın dönme,
Gözlerimi göremezsin.....

KİTAP İZLERİ

ZEYTİNDAĞI

Falih Rıfkı Atay

Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön