SAMSUN ASFALTI
Sevmeyi bilmeyen çocuksu
Düşler gördüm.
Bir yaşam,
Kayıp gitti kirpiklerimden.
Samsun asfaltından
Dersime saptım.
Bir şiir gelip tıkandı
Soluk boruma
Şiir tadında ayrılamadım.
Ehliyetsiz aşklarla
Ölümcül kazalar yaptım
Samsun asfaltında
Yüzmeyi bilmeyen cankurtaranlar
Suni teneffüs yaptılar.
Oysa ben vurulmuştum.
Upuzun bir öykü yazayım dedim
Daha ikinci mısrada tıkandım.
Seveyim dedim;
Sevmeyi bilmeyen çocuksu,
Düşler yaşadım.
Açtım;
Ne kendimi
Ne karşımda kini doyurabildim.
Aç kalktım yer sofrasından
Ben aşkımı Kürt şivesiyle anlattım.
Şehirli aksanıyla kulak kabarttın.
Dayandım.
Ben köylerden çıkamadım,
Sen şehirde mahpus kaldın!
Ya sen bana fazla geldin
Ya ben sana yetmedim.
Anlamadım.
Seveyim dedim;
Sevmeyi bilmeyen çocuksu
Düşlerde bıraktım
SEVGİMİ!
