yapaylaşmış varlıkları
uzaklaşmış benliğime
zorla tecavüz girişimlerinde
ne kadar sokulsam hayatın koynuna
o kadar acıtma telaşında alaylar
hep
elime yüzüme bulaşan kirli
gözyaşları sevmeler
kendime yetişemiyorum var olurken
bir his
bir düşünce
uzaktayım hep
düşüncelerimden önce düşlerim
dökülüyor dudaklarımdan satırlara
ve olmuyor işte
yine uzak kalıyorum uzaklardan
suskun kalıyorum
konuşulması gereken zamanlardan
hiç olmamışlar
olamayışlar
olmalı gibi geliyor sonrasında
ve platonik kalıyor bu düşüncem
tek taraflı düşünceler besliyorum
o
bu
her fikre karşı
en sonunda
marjinal kalıyor sıradanlara
hep aynı farklılıkları yaşamaktan dolayı
sıradanlaşan varlığım... ]
