Sen seni unutma eğilimli sensizlik paradoksum.
Çizik bileklerimde kan krizi gibi anlamsız
Karmaşık.
Sen adını bile koyamadığım rutin gözyaşım,
Her gece vardiyalı
Karanlık olunca ışıklar mı bu kadar güzel gösteren gündüzlerimin katili sokakları?
Yoksa göz bebeklerinin esrarı mı canıma kasteden?
Ne önemi var ki ?
Ben adını bile bilmediğim şahsına,her anını bildiğim acılar biriktirmişim.
Araya sıkışıyo gençliğim,
Tutamıyorum...
Bırak kan kırmızı katreleri saymayı,hesabını sormayı da gel.
Benimkisi şizofrenik bir aşka platonik çocuklar büyütmek.
Acıyla yontmak her günün ışıksız varoluşlarını.
Yoksun biliyorum.
yok böyle bir kadın,böyle bir aşk yok.
Ve ben hayatım boyunce yaptığım en iyi işi yapıyorum :
DELİRİYORUM... ]
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
