"Hayat bir roman gibidir; ne kadar kalın olursa olsun, sonunda hep aynı kapakla biter." - Franz Kafka"

Şairin sembolik vefatı

Şair nasıl ölür bunu düşündükmü hiç?Şimdionabakalım.

yazı resim

Şair olurken şiirleşmek hoşuma gidiyor
Ve ben ölüm kokuyorum o anda!
Yani şair kokuyorum.
Şair ölüyor ve ben ölü oluyorum koktuğum kadar.
Koku okadar fazla oluyor ki!
Ben ölüm koktuğumun şairi oluyorum.
Şair koktuğum halde
Şair ben kokuyor!
Ben zaten şairim
Kokuyorum kendime.
Kırbaçlıyorum ruhumdaki zaman geçmişlik sembolümü.
Zaman ben oluyor, ben sembol gibi.
Acaba sembolün kıpırdanışları da ölümsümü?
O da mı ölüm kokuyor?
Ölüm benim yani ölüm şair.
Şair sembol o zaman!
Sonuçta şair de sembol oluyor.
Acaba üçü biraraya gelince şairin sembolik vefatı mı
KOKUYOR?

KİTAP İZLERİ

Başka Yollar

Enis Batur

Enis Batur'un Zihin Labirentinde Bir Gezinti Türk edebiyatının en üretken ve sınır tanımayan kalemlerinden Enis Batur, okurunu bir kez daha kendi zihin coğrafyasının dolambaçlı patikalarında
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön