"Hayat bir roman gibidir; ne kadar kalın olursa olsun, sonunda hep aynı kapakla biter." - Franz Kafka"

susuyorum

Artık kendi kendimi boyuyorum.Ben kendimi boyarken notalar düşüyor.Gözlerim iklim iklim yanıyor .Ama susmak çözüm değil.

yazı resim

O tablo!
Nasıl bitirdi beni?
Ben yoktum, yokoldum.
Sonra gözlerim birer birer ızdırabıma tutundu.
Izdırap notaydı; gözlerime dokundu.
Şimdi susuyorum.
Yakıyorum piyanoyu da
Tiyatroyu da
Susuyorum!
Kopuyorum, susuyorum.
İnliyorken ben kendimi izliyorum.
Kendim, ellerimde bir ayna.
Susuyorum, o aynaya tutunuyorum,
Ayna ellerimden iğrenirken arkasını görüyorum mısraların.
SONRA susuyorum!

KİTAP İZLERİ

Kapak Kızı

Ayfer Tunç

Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön