O tablo!
Nasıl bitirdi beni?
Ben yoktum, yokoldum.
Sonra gözlerim birer birer ızdırabıma tutundu.
Izdırap notaydı; gözlerime dokundu.
Şimdi susuyorum.
Yakıyorum piyanoyu da
Tiyatroyu da
Susuyorum!
Kopuyorum, susuyorum.
İnliyorken ben kendimi izliyorum.
Kendim, ellerimde bir ayna.
Susuyorum, o aynaya tutunuyorum,
Ayna ellerimden iğrenirken arkasını görüyorum mısraların.
SONRA susuyorum!
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku
