O tablo!
Nasıl bitirdi beni?
Ben yoktum, yokoldum.
Sonra gözlerim birer birer ızdırabıma tutundu.
Izdırap notaydı; gözlerime dokundu.
Şimdi susuyorum.
Yakıyorum piyanoyu da
Tiyatroyu da
Susuyorum!
Kopuyorum, susuyorum.
İnliyorken ben kendimi izliyorum.
Kendim, ellerimde bir ayna.
Susuyorum, o aynaya tutunuyorum,
Ayna ellerimden iğrenirken arkasını görüyorum mısraların.
SONRA susuyorum!
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
