"Yazmak, aslında, 'Ben haklıyım!' diye bağırmanın kibar bir yolu." – Dorothy Parker"

Sarmaşık

Aşkın bir sarmaşık gibi sarınca beni, / kımıldıyamıyorum şimdi, / elim, kolum bağlı, / çaresizim, / bekliyorum / şimdi / Seni. /

yazı resim

Put gibi durma ne olur,
Bir, iki adım at,
Görüyorsun çaresizim,
Aşkın iyice sarmışken beni
Sıkı sıkı bağlandım işte
Tıpkı bir sarmaşık gibi
Kurtarıcım ol n'olur
Elini uzatsan tutacaksın
Susuzluğum birşey değil
Açlığım, adınadır gözlerinin
Ellerinin ve bende ebedi yaşayacak sevginin
Bir toteme dönen ruhum katlanırsa birkaç saat daha
Bu işkenceye
Razıyım bir serap gibi görmeye seni
Daha yıllarca beklerim istersen
Beklerim senden yalnızca bir bardak su
Bendeki aşkın, o sarmaşığın kurumasın.

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön