"Uyanıklık, her zaman bir şeyden kaçmak için en iyi bahanedir. Özellikle de sabah 4'te." — Franz Kafka"

Şehr - İ Deniz...

Sıkıldıklarında insanlarının / Nerde son bulduklarını / Hiç bilmediğim / Deniz kokusu olmayan şehrin prensi!

yazı resim

Birisi,
Adımını attığı her yerin
Çiçeklendiği….
Ilık rüzgarlarla saçlarımda
Gezinen
Elleri pamuk yığını
Dokunamadığım
Birisi işte,
Dilinde bana gönderdiği şarkı,
“Sessiz Gemi”

Bir öksüz mısradır dudağımda,
Söylüyorum bağıra-çağıra,
Saklı adı,
Sevdası saklı
Ben onsuz açım, beşkuruşsuz
Dilimde bir şarkı,
Bilmem ki para eder mi?
“Sessiz Gemi”

Birisi,
Kışın soğuk, yazın cehennem sıcağı şehri
Ölmek istesen,
Kendini sulara bırakıp ölemeyeceğin
Sıkıldıklarında insanlarının
Nerde son bulduklarını
Hiç bilmediğim
Deniz kokusu olmayan şehrin prensi!

İçim diniyor zaman zaman
Dillenmiyor,
Korkuyorum susacak sevdam
Hiç annesi olmayan çocuk yüreğim
Sen gelsen İstanbul şehr-i deniz
Gelsen bir gelsen….

Nerdesin?
Şehri denizsiz adam…

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön