"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"

Şehrinin Neonları

Sairin kendi yasantisindan bir kesit ile ask öyküsü

yazı resim

Ben takmıştım o şehrin Neonlarını!

14 yaşındaydım
eletirikci çırağıydım
yamalı eski giysilerimle
elimde takım edevatım
başımda ustam
Tıkalı kulaklarım
duyduğum küfürlere
kısacıktı boyum
çıkmıştım uzun merdivenlere

Ben döşemiştim sehrin elektiriğini
ben takmıştım evinizin lambalarını
ben yakmıştım sehrinizin tüm neonalarını!

Hatta her sabah koşup baktığın aynayı
ben vermiştim gözlerindeki yansımayı
ben çalıştırmıştım gögsünde atan yüreğini
ve ben sevmistim, ilk defa, o sendeki beni...

İndirme ne olur, şehirdeki NeoNların şartelini...!

BirDeli
17.03.2004

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön