"Sabahın dokuzu ve hala hayattayız. Bir mucize mi, yoksa sadece kahve mi?" – Dorothy Parker"

yazı resim

Sen gelince, evin kedisi şımardı.
Pencere önü sardunya,
Bahçemdeki yaban mersini,
Uzayıp giden defne,
Cenderedeki ceviz ağacı...

Ayağın değince kaldırıma,
Tarladaki zimbit sulandı.
Baygın nefesiyle merhaba dedi sazlıklara.

Turunçların duldasına yaslanan tavuklar şımardı.
Horozlar,
İnatçı keçi,
Martılar şımardı.

Gökkuşağı dahi, kabardıkça kabardı.
Bir değil, iki kuşak açtı şerefine.

Yol boyu gelincikler, merhaba dediler.
En latif sesiyle selama durdu çayır kuşu.
Sen adımını atınca,
Bir şenlik başladı ki sorma...

İşte böyle gülüm;
Böyle başladı rüya.
Ve böyle sona erdi.
Sen, bir gel hele gülüm!
Dokunsun ayakların yere.
Ve sen dahi, şımar şımara bildiğin kadar.

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön