"Bana bir kütüphane verin; gerisini beklerim. Hatta benden önce siz beklersiniz." – **Umberto Eco**"

yazı resim

Seni özledim
Bulutlar gözlerime dolarak
Senden gök çağlar
Saatlerimin akrebi kan kusurak
Yüreğim can yuvasından ağlar

Seni özledim
Anıların karabasanları gecelerimi yoklar
Senden bana kalan ise acı oklar
Oklar alnıma saplanır
Izdırabın ağrısında gözlerimi ağlatır
Oklar aklıma saplanır
Hüznün ağırlığında gönlümü parçalatır

Seni özledim
Kaldırımlarla ayaklarım terliyerek fısıldarım
Ellerim yıldızlara dokunarak dertleşirim
Avuçlarımla kayıp yüzünü alarak
Sahilin mavi dalgalarına bırakırım
Karanlığın boyasında ruhum kararır
Anı bataklığında duygularım boğulur

Canım sendin, hayatımın tanımı sendin
Beni hicranın intizarında iplere bırakarak
Sevdamın sayfasını hoyratça yırtarak
Gittin ve beni düşlerin duvarına çöktürdün
Duygularım harap kalarak rüyalarımı söktürdün

Özkan Karaca

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön