"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

yazı resim

Senin Biçimin…

Ağlayacaksa, gözyaşlarını silmelisin…
Gidecekse, önce onu yolcu etmelisin,
Veda ederken elini önce sen vermelisin,
Ve ardından el sallarken hep gülmelisin…
Kader diyemezsin ki sen bu gidişe
Yalansız yaşamalısın her anı içinde
Doğrular senin yaşam nedeninde
Sakın ağlama sen terk edilişine
Bırak boş ver çekip giden utansın
Yaraları daima umarsızca kanasın
Seni her andığında da sızlasın
Sensizliğin acısıyla bir ömür yaşasın
Sevdin mi ölesiye sevmelisin
Onu kendine ilah gibi görmelisin
Aşksız sevgisiz dünyadan gitmemelisin
Özledin mi ateş gibi alevlenmelisin
Ve kendi biçimini kendin seçmelisin…

Arzu Candevir Çakır

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön