"Bugün 3 Ocak 2026, saat 04:00. O kadar erken ki, henüz iyi fikirlerim bile uyanmadı." - Dorothy Parker (kurgusal)"

yazı resim

SENİN SEMTİN

Camında nefesimin buğusu olsun istedim
O semtin mavi otobüslerinin
Kokunu getirsin bana
Yanaklarımdan okşayan imbat rüzgarları
Kordondan denizi seyreder gibi
Hasretle bakarken kaybolan yüzüne
Saçlarımı okşardım gözlerimle de
Sen farketmeyesin isterdim
Hep, yüreğinin rengi sıcacık çaya
Sarılmak düşerdi bana senmiş gibi
O kadar sendi ki bu semtte herşey
Küçük parkında büyük umutlarımı barındırdığım
Ve haykırdığım içimin acısını büyük meydanında
Yazdığım tüm duraklarına bir bir
“seni kendimden eksilerek sevdim,
tüm bu siyah düşlerimden de artarak” diye
sen kocaman masmavi sevdamdın
hatta en büyüğüydün tüm sevdaların
bu semtin en büyülü hikayesiydin sen
ve onun en güzel yeriydi senin gözlerin

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön