"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır, ta ki bir sonraki kahve molasına kadar." - Albert Camus"

yazı resim

SONBAHARDA
Yaprağım yeşil iken, birden döndüm sarıya,
Gıpta ile bakmışım, gülü gezen arıya,
Merhemi kim sürecek, gönlümdeki yarıya,
Solan bir yaprak gibi, savruldum son baharda.

Kar yağdı Malatya ya bembeyaz oldu yerler,
Sevdiğimi söylesem, bilmem bana ne derler,
Halim mecnuna döndü, bakıp bakıp gülerler,
Yalan bir yaprak gibi, savruldum son baharda.

Ömrüm doldu diyorum, karışırım toprağa,
Sandılar ki dünyaya, gelmeye cem bir daha,
Bir anlık ömre bile biçilmezmiş ki paha,
Dolan bir ömür gibi, savruldum son baharda.

Sonbahar son mevsimim, ömür denen iklimin,
Düşündün mü sendeki, beden kimin can kimin?
Yaratılanı sevmek, özü budur sevginin,
Kalan bir yaprak gibi, savruldum sonbaharda.

Baharla dirilirim, selam sana sevgili,
Toprak sana dese de, anlamazsın ki dili,
Bağrımda demet demet, sundum açan o gülü,
Solan bir yaprak gibi, savurdun son baharda.
Halife BOZBAYIR

KİTAP İZLERİ

Kör Pencerede Uyuyan

B. Nihan Eren

Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön