Eski zaman şövalyeleri gibi atlılar üstünde
Güneşin kapılarını açıyorlar bana.
Başka bir dünyaya açılan.
Yeni zamandan eski zamana yolculuk bu.
Bırakmak, bedeli: sonsuzluk.
Kavuşmak toza toprağa yine hep aynı sabaha karşı.
Tıpkı düşümdeki gibi işte.
Karanlıkta gördüğüm ışıkmış meğer,
Ellerindeki meşaleler.
Hep mırıldandığım şarkıymış,
Özgürlük naraları.
Her gece aynı çağrı sonsuzluktan gelen.
Gözlerimi açıncaya dek toprak altında
Süren bir şarkı bu.
KİTAP İZLERİ
Kapak Kızı
Ayfer Tunç
Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku
