İşte
Yeniden sarılıyoruz mavnalara
Birleştirip ellerimizi tohumlarca
Bir kez daha örüyoruz ağlarımızı engin sulara
Kısa pantolonlu düşlerimize yer açıp göğsümüzde
Tekrar düşüyoruz yollara
Umulmaz yenilgilerin çaresiz çocuğuyuz belki de
Belki yalnızca çocuk
Hayallerinin serüveninde
Yine de katık ederek gülüşümüzü
Ve gömüp yüreklerimize en insan
Ağrıyan yanımızı
Küçücük parmaklarımızla
Devasa yumruklar sıkıyoruz
Harami böğürlerine
İşte
Yeniden duruyoruz selama
Ve atıp kancalarımızı güneşin mefhumuna
Merdivenler dikiyoruz ufkun ardına
Bulutlar sessiz bir örtü gibi sararken bedenimizi
Silkip başlarımızı
Kırıp omuzlarımızı masumiyetin yükü altında
İki büklüm sürüyoruz buğday tarlalarını
Yeniden
Yeniden
Yepyeni başlıyoruz
Vura kıra düşüremedikleri hayata
Vuslat AKTEPE
