Şükretmeyi seviyorum...
Bazen içimden ediyorum... Dua dua yalvarmak hakikaten çok hoş. İçi dışıyla iç içe oluyor insanın. Aklıma gelmiyor kelimelerin sureti, sesi... 'Olsun' diyorum içimden yine. 'Sen dilimin döndüğüne değil, gönlümün yönüne bakarsın' Çok şükür...
Bazen gidiyorum arka odaya. Haykırıyorum içimden dışıma. Yarı kapalı göz kapaklarımın aralığından birkaç boncuk adım atıyor dışarı. Avucumda birikiyorlar bazen de. Boncuklarım büyüyor.
Şükür ki şükretmeyi biliyorum.
Şükür ki boncuklar bu ara beni seviyor,
hiç ayrılmıyorlar yanımdan...
y.ç.
