Yalnızlığı resmeder gülüşün karanlıkta
Bir tutam eski verir ellerime
Yaraları sarılmamış bir demet
Unuturum kendimi esaretinde
Sesimi boğar gözlerim
Bilirim biraz ben götürürsün
Gittiğin her yere
Yerli yersiz düşünürsün
Umut yok artık düşlerinde bile
Suçlamak istersin suç kimde ise
Yada kim artık suç bile değilse
Değişse dersin kader nafile
Yorma kendini herşey gibi
Hayat da bitiyor nihayetinde
Yalnızlığı resmediyor gülüşün
Bir tutam karanlık ellerimde...
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
