Bu beklenmeyen bir şiirdir
Bu önyargılı infazlara tokat
Ne susarsın kırbacı, dili düzenin
Konuş, derd-i ızdırabımı anlat
Nasıl yetiştin ey insan!
Nasıl böyle sevgisiz, korkak
Yaftaladın olmayanı senin gibi
Şunlar ne kadar akılsız, şunlar ahmak
Düşmanların oldular senin ezeli ezberinde
Ki onların kalbi atmaz, yürekleri taş
İnsan bile olmamalılardır ki
Süregelsin bu müebbet savaş
Heybende kesin kanılar, hazır cevaplar var
Yine de meraktasın sana ne soracaklar
Dert etme sakın bunları
Onların akılları da ancak senin kadar
Aynı gemiye tıkılmış, aynı rüzgârı kollayanlar
Aynı tükenmiş alfabelerle, tıpatıp izahatlar
Okumak zorunda olduğundan
Okuduğun o kitaplar
Sıyrıl, kurtul gerçek yalanlarından
Bul düşmanını sana her daim düşmanlar yaratan
Olmalı elbet insanlık için
Yeni bir gökyüzü, yeni bir vatan
Metin EROĞLU / 20122012 / 03:58
