"Yazarın beyni, evrenin en az kullanılan, ama en çok hayali olan kasıdır." - Terry Pratchett (Kurgusal Alıntı)"

yazı resim

Kaybedilecek şeyleri çoktan kaybettim
Şimdi yokluğun da yok oluşunu izler bu gözler
Hep ufacık gülümsemelerle yetindim
Kahkahalarımı çoktan uğurladım gözyaşlarımla beraber

Tükenişimin bugün gündönümü
Yine bittim ben de günle beraber
Yarın güneş yine doğacak biliyorum
Ama benim şafağım için daha çok erken

Haydi kutla yine bir kaybediş bayramını
Havai fişek yerine sigaranın küllerini saç göğe
Çek kafana teslimiyet bayrağı gibi yorganını
Ve bayrağını yarıya indirerek başla yeni güne

Gün doğarken batır tüm ümitlerini
Batır ki daha fazla acı çekme
Bastırma artık içinde hüzünlerini
Rahatla mutsuzluktaki huzur ile

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön