"Yazmak, bir hayaletle güreşmek gibidir; kazansan bile, terleyip yorulmuşsundur ve kimse görmemiştir." - Orhan Pamuk"

Uslanbaç

inşaallah siz oynamazsınız bu oyunu

yazı resim

iki güne bir gelen baba kokusunun boşluğunda

yarımşar sevgilerin aydınlattığı odama kapatıp bedenimi

kaçırmıştım ruhumu ellerine

tek niyetim seni bari adam akıllı sevebilmekti

bana bir damlacık vermedin de ellere verdin bütün yüreğini

adına diktiğim fidan bir gül vermiş

ama su versem almaz dokunsam küser

mehmedi varmış da güzeli yokmuş

ondan böyleymiş; dün kulağıma söyledi

neye yarar ki kaldırımlar üstünden sen geçmiyceksen eğer, yıkılsın

isminin bulunmadığı cümleler devrilsin ve hep devrik kalsın öylesine

güneş bile vurmuyor yüzüme

en çok güzellere doğarken

şimdi utanıyormuş bu dağınık halimden

olsun benim yağmurum var derken

dün camımı tıklattı son kez.

kış gelmiş de göçüyormuş, baharın yine uğrarmış; söz verdi.

hiç olmazsa kuşlar ötüyor uzak dallarda.

geçen ay; senin düğünün olduğu günden beri

saçımı yoluyorum boş kaldıkça, duvarlara resim yapıyorum kızılımsı

bi de yeni oyun buldum; ağlamadan iki büklüm oturmaca

göbek adıyla uslanbaç

bunlarla avunuyorum

zaman tüketiyorum bahara

şimdi git; kardelenler gibi kafamı çıkarırım kardan

şimdi git..........

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön