Yüzünü atıp sabah kuytularına
Geceye göz kırpmaların
Yordu seni...
Yapma!
Bir de
Gizini saklayamadığın
Yetim kelimelerin...
Konuşma!
Çünkü
Yıldızlara
Ninniler söyleyen
Balıkçıyla seyrettiğin
O serseri manzara...
Şimdi senin
Sadece senin
Aklında...
Bırak
Şu buruşuk zamanların
Ardından bakmayı,
Ve
Avunmak için
Yalnızlığa sığınmayı...
“Acıyı atlatmak”
Sadece bir şiirdi...
Ve sen
Bir türlü
Öğrenemedin gitti:
Hiç bir gündüz
Geceyi yenemez...
Ve yalnızlık
Asla
Yalnız gelmez...
