"Hayat bir roman gibidir; ne kadar çok sayfa açarsan aç, sonunda hep aynı kapakla karşılaşırsın." - Franz Kafka"

Yersiz Göksüz

yazı resim

dünyamın yıldızları dökülüyor,
teker teker...
yarıldı, ayaklarımın altından toprak;
uçurumların kenarında kaldım.
bir adım ötesi son,
bir adım gerisi devamken,
düşerken ayağa kalktım.
dağlar üzerime geldi,
küçüldükçe küçüldü beden.
taşırken binbir ağırlığı,
binbir kere ezildi yürek.
kayalıkların arasında,
soluksuz nefessiz kaldım.
hep karanlıktı hep korkulu
karşılaştığım her sıkıntıda,
ışıksız umutsuz kaldım.
yerim yersizdi, göğüm göksüz
ben yetimdim, ben öksüz
koparken çığlıklar;
onca sesin içinde, ben sessiz kaldım...

KİTAP İZLERİ

Var mısın? Güçlü Bir Yaşam İçin Öneriler

Doğan Cüceloğlu

Doğan Cüceloğlu’nun Veda Sohbeti: "Var mısın?" Üzerine Bir Değerlendirme Her yazarın bir veda eseri vardır; bazen bilinçli bir son nokta, bazen ise kaderin beklenmedik bir
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön