"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"

yazı resim

Gözlerinden kalbime bir yol açıldı,

İnandım, gerçekmiş gibi inandım.

Tatlı sözlerine, güzel yüzüne kandım,

İnanmam artık bakma yeter.

Ellerin uzandı ellerime,

Sevgisini vermek istercesine, inandım.

Yalandır demişlerdi bana, kanmadım,

Anladım artık uzatma, yeter.

Dudaklarından akan zehirdir demişlerdi,

Ben bal şerbetidir dedim, aldandım.

İçtim zehiri yudum yudum kanmadım,

Dokunmam artık, uzatma yeter.

Geceler boyu dolandım durdum,

Belki bir ışık vurur kalbime diye umdum,

Yazıktır demişlerdi, vazgeç artık, kanmadım

Dolanmam artık çağırma yeter.

Derin ummanlar gibi gözlerin

Aldı beni benden, onlara inandım

Daldım derinliklerine kayboldum,

İnanmam artık, bakma yeter.

Bahar gülleri gibi kokunu doldurdum içime

Sonra anladım ki bahar rüzgarı değil

Kara kışın soğuğuymuş içime dolan

Gelme artık yanıma inanmam, yeter.

Fevziye Şimdi

KİTAP İZLERİ

Onlar Hep Oradaydı

Sunay Akın

Sunay Akın’ın Hafıza Haritası: Tarihin Unutulmuş Patikalarında Bir Gezinti Sunay Akın'ın dünyasında Pearl Harbor baskınından kurtulan bir hastane gemisinin kurşun levhaları, Haliç'te bir caminin şadırvan
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön