"Yazmanın en güzel yanı, kimsenin size sabah 6'da kalkıp da ne düşündüğünüzü sormamasıdır." – Dorothy Parker"

Yetinmeyi Bilemedim

sevilmek yetinmeyi öğretir / sevmek ise ölümü / ben yetinmeyi bilemedim / ama tattım ölümü

yazı resim

Yetinmeyi bilemedim.
Ne sen bana yettin,ne de dünya,ne de...
Sahte gülüşler,arkandan vuran dostlar
Yetinmeyi bilemedim.
Ne aşkta yetindim,ne de arkadaşlıklarda
Belki bende suç vardı.
Çok sevgisiz kaldım;aç gibi,susuz gibi...
Belki de,
Belki de sizlerdiniz beni böyle yapan
Kazanamadım herşeyi,kazanamamayı düşünmedim
Ama...
Yetinmeyi bilemedim.
Kederlerimle gecelemeyi öğrendim,
Hasat mevsimi gelmedi gönlüme.
Karartamadım gölgeleri,hep sahte kaldılar,
Hep aynı yüzler,hep aynı gölgeler
Değişen tek birşey olmamış gönlümde
Hayatın gizi ayak uçlarımda.
Ve gözyaşlarım,bulutlarda...
Herşeyi,belki de herşeyi başardım bu hayatta
Farkında bile olmadan,herşeye sahip oldum
Bir tek,bir tek:
Yetinmeyi bilemedim...

KİTAP İZLERİ

Sessizin Payı

Nurdan Gürbilek

Edebiyatın Vicdanı: Nurdan Gürbilek "Sessizin Payı"nda Adaletin Peşinde Siyasal kutuplaşmaların ve susturulmuş tarihin zeminini çatırdatttığı bir coğrafyada yazar nerede durur? Adalet arayışında edebiyatın sunduğu imkân
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön