Yetinmeyi bilemedim.
Ne sen bana yettin,ne de dünya,ne de...
Sahte gülüşler,arkandan vuran dostlar
Yetinmeyi bilemedim.
Ne aşkta yetindim,ne de arkadaşlıklarda
Belki bende suç vardı.
Çok sevgisiz kaldım;aç gibi,susuz gibi...
Belki de,
Belki de sizlerdiniz beni böyle yapan
Kazanamadım herşeyi,kazanamamayı düşünmedim
Ama...
Yetinmeyi bilemedim.
Kederlerimle gecelemeyi öğrendim,
Hasat mevsimi gelmedi gönlüme.
Karartamadım gölgeleri,hep sahte kaldılar,
Hep aynı yüzler,hep aynı gölgeler
Değişen tek birşey olmamış gönlümde
Hayatın gizi ayak uçlarımda.
Ve gözyaşlarım,bulutlarda...
Herşeyi,belki de herşeyi başardım bu hayatta
Farkında bile olmadan,herşeye sahip oldum
Bir tek,bir tek:
Yetinmeyi bilemedim...
KİTAP İZLERİ
Cumhuriyet'in İlk Sabahı
Şermin Yaşar
Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku
