Minik Bir Öykü

Özlüyorum onu ,
Bazen işte ...
Çok yakınımda ,ama çok uzağımda olan
ABLAMI !
Dolan ,doldurulan ve eskisi gibi olmayan kişiyi ,onu ...
Biz küçükmüşüz daha .
Ben yeni doğmuş bir bebek ,
Ablam beş yaşında çocuk .
Evimiz inşaatmış o zamanlar ,
Annem evimizin yanında çapada ...
Güneş çarpmasın diye ablamla bana ,
Çubuklar dikmiş yere ,
Baş örtüsü geçirmiş üstüne .
Ablam ,ben güneşte kalmayayım diye
Güneşte yatmış ...
O zamanı düşünüyorum şimdi .
Ne geçti ki o günle bugün arasında ?
Ne değişti ?
İkinci annem ,annelikten istifa mı etti ...
Özlüyorum onu !
Bazen işte ...
Çok yakınımda ,ama çok uzağımda olan
ABLAMI!
Hep böyleydi de ben mi farketmedim ?
Yoksa neydi onu bu denli değiştiren ?
Bir şey mi yapmıştım yoksa bilmeden ...
En çok ihtiyaç duyduğum bile ,
Sığınmayı başaramadığım hırçın deniz
Anlatmak istediklerimi ,
Paylaşmam gerekenleri
Başkalarıyla paylaştım hep
Dinlemeyi reddeden kişi , o:
ABLAM ...
Özlüyorum ne yapayım ,
Bazen işte ...
Çok yakınımda ama , çok uzağımda olan
ABLAMI ...