Geceleri çok üşüyorum anne!
Hafakanlar sarıyor dört bir yanımı,
Haykırıyorum, duyan olmuyor anne!
Emekli olduğum işe yeniden başladım.
Hani liseyi bitirmiş:
'Öğrenci emekliliğini' hakketmiştim ya...
Yine başlıyorum o işe.
Bu sefer 'üniversiteye' gitmeyi hakkediyorum!
Buralar zor be anne...
Ne ana kucağı var, ne baba şevkati,
Ne de bir tanıdık...
Çok özlüyorum sizi, çok arıyorum.
Geceleri senin sıcaklığınla ısınırdım ya,
Şimdi donuyorum anne,
Buz gibi her yer...
Keşke burada olsaydın,
Kokundan mahrum bırakmasaydın beni
Ama olsun anne!..
Her şeye razıyım.
Yeterki okuyayım.
Yeterki vasiyetine uyayım!
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
