- Vah!
Haykırılır zalim gerçek
Kendini aynadaki kadar zannedenlerde:
Yoktur AŞK...
-Peki...
O halde:
Saçları at kuyruğu, dizlerinde yara
Sek sek çizgisini çizerken yere,
“Olacağını” bildiği vakitlere
Büyüyen kız da yok...
Şimdi gidin o günlere
Alın elinden tebeşirini,
İçinden düşlerini...
Beyaza boyayın...
Yetmez...
Bir imza atın kara cümlenizle
/Aşk yok.../
Yangın geçirmiş türküleri
Herkes söyleyemedi bu hayatta
Herkes dinleyemedi nasılsa...
Halaylarınız mübarek ola!
/Aşk yok.../
-Peki...
Hekimoğlu’nun dağlarına
Diyetini bırakıyor şiirlerim
Ağlayarak...
Adamakıllı bir inancı
Sarıya boyayarak...
Aşk yok mu?
-Peki...Peki...
Ben giderim...
Halaybaşında kalsın
Aşk’a inanan mendilim!
Esra Güzelipek
