"Sabahın dördü, ve ben hala uyanığım. Sanırım Tanrı, 'Daha fazla düşün!' diye bir emir verdi." – Woody Allen"

Yolun Sonu...

Yolun sonu.....

yazı resim

Dalıp giderim engin maviliklerine geçmişin
Her adımda biraz daha boğulurum anılara,
Dalıp giderim gençliğimin masum yıllarına
Yıllar geçtikçe gözümün önünden
Biraz daha bükülür boynum , ağlarım
Bilirim ki sevdam saklıdır o eski sokaklarda
Siyah beyaz fotoğraflar misali donuk
Ama hep içimde bir yerlerde yaktığı ateşin korları..
Hatırlarım titreyerek baktığım sevgililerimi
Hatırlar kadeh kaldırırım her birine tek tek..
Her biri gençliğimin hazinesinde bir mücevher
Her biri dost şimdi bu yalnızlıklarımda
Meğer ne kadar kısaymış ömür denilen yol..
Yürüdüm yürüdüm ve şimdi sonundayım
Her başlangıç bir sondur derlerdi inanmazdım
Gururu gücü gençliği taşıyan kanım
Hiç soğumamacasına dolaşırdı damarlarımda
Şimdi son durağa geldim..
Artık çekiliyorum oyundan yavaş yavaş
Yıllar geçtikçe gözümün önünden
Biraz daha bükülür boynum , ağlarım
Şimdi gidiyorum ama her son bir başlangıçtır biliyorum..
Biliyorum.

KİTAP İZLERİ

Çıplak ve Yalnız

Hamdi Koç

Hamdi Koç’un Hafıza Labirentinde Unutulmaz Bir Yolculuk: "Çıplak ve Yalnız" Hamdi Koç’un "Çıplak ve Yalnız" romanı, okuru daha ilk cümlesiyle yakalayan o nadir eserlerden: "Amcam
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön