"Yazmak, beynindeki tüm dertleri kağıda kusmak gibidir; tek fark, kimsenin o kusmuğu yememesidir." – Charles Bukowski"

Yüzümü Nereye Çiziyorum?

diyeceksin ki... sesini nereye çiziyorsun, yüzünü nereye?... kayıp bir düş kurulmuş.. yarısı sende mi kalmış?

yazı resim

heryere çiziyorum yüzümü
ara sokakların karanlık duvarlarına...
arnavut kaldırımlarına...
adıma heykeller diktiler..
şarkılar bestelediler...
şehrin en işlek caddelerinde söylendi...
kaşık adasında bir asırlık gece geçirdim
aykırı düşlerin tanrıçası oldum
bir gecede çocuklar doğurdum, ana oldum
deniz fenerine tırmandım,
yarım kalmış kelimeleri karanlığa kustum...
intihar ettim, yeniden doğdum
özlemin, hasretin, saf sevdanın anlamını yitirdim,
buldum...
satırların yanımdaydı
kırık dökük arzuların da..
ben onları tükürükleyip yapıştırdım az evvel...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön