Gün
Beladan kaçarcasına
Çekilirken
Buralarda;
Belli-belirsiz gölgeler
Başlar kaynaşmaya.
Anılar,
Kaçamazlar
Loş sokaklara.
Birden
Sisler kaplar etrafı.
Hüzün senfonisinin
Dokunaklı notaları yayılır,
Kendini bilmez ortamlara.
Yüzsüzce
Tıklar bütün kapıları.
Pencere önündei çiçekler
Korkudan büzüşür.
Çırılçıplak kalır sevgiler,
Üşür.
Sahipsiz kalmıştır
Zaman.
Kendini tanıyamaz.
Kışın
Dondurucu soğuğu gibi,
Çöker
Çarezislik,
Yüreklerin üstüne.
Duygular,
Bitkisel hayata girer.
Nice yaşamlar,
Köşebaşlarında sızıp,
Kendi hallerine gülerler.
Başlar
Kabuslarla,
Bilinmeyen kovalamaca.
Canhıraş sesleri
Heran kulaklarımda.
Bulamam
Kaçaıp, saklanacak yer.
Susmuştur artık,
Saatler, renkler, seviler...
