"Yazarın yazma cesareti kalmayınca, eleştirmenin cesareti katlanır." – Umberto Eco (kurgusal alıntı)"

Cansu Özer

Helal Et Askını...

Şarkılar Sustu Beynimde..Sadece Mısraları Var..Kendi Uydurdugum Sessizlikle Bestelenen..Sana Dair..ßize Dair..ßırak Kanlı ßi Savaşın İçinden Geçsin Ömrümüz..ßırak Tüfekler Patlasın..Es Gecsin Yada Yüreimden Vursun ßeni..Çilekeş ßir Sonbahar Yaprağına Özensin Gözlerimiz…Sehit Olsun ßedenlerimiz..Cennet Kokunla Sarsılsın..Ne Fark Ederki Sensizliğim..ßen Nasılsa Sendeyim…

"Gittin"...

Defalarca haykırdım sesim çıkmadı,ellerim yazmadı,gözlerim söyleyemedi..ama hükümsürdügün baska uçurumlardan bütün benliğim haykırdı "GİTME"... VE SADECE BEN DUYDUM...SENSE OLMASI GEREKENİ YAPTIN.."GİTTİN"...

Gülüşlerinle Alkışla Beni

Gülüşlerinle alkışla beni.Gözyaşların düşmeden,dudakların titremeden..ßütün Yüz Hatlarında kader yolumuz belirginleşsin..Aynaya bak sonra.. Ve alkışla beni.. Ellerin birbirine değmeden,yüreğinin sesiyle…

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
Başa Dön