İnsanoğlu bu can / Herkese mutlaka bir kulp takarmış /

Yenidenmi geldin ömrümün senin için ayırdıgım kısmına, bir yol bulamadan tenhasında ayrılıgın, bir çıkış yolu bulamadan mı geldin? Gönlümün kepenkleri yok benim durma öyle kapıda. Hoş geldin kadınım, hoş geldin bağdaç kurup oturdugun gençligimin ortasına

...dostlarımdan gizli senin için satılıga çıkıyordu degerlerim, bense miyadı dolmuş bir roman gibi rafa kaldırıyordum herşeyi ve neyazık Teke sakallı bir züpbe dokunuşuydu artık ellerim.

Neydin sen... / Bir yağmur tanesi mi? / Nereye düşmek

Sen git... ben efkarı hüzün makamından bir parça koyarım yüregime. Yalan söylerim seni soranlara, O gitmedi

Birgün kapını çalarsam / Sırılsıklam, kan, ter içinde / Üstü

Saçma sapan okul pikniklerinde başladı seninle aşkımız / Ben yaşımı yaşamıyordum o zamanlar

Sende kimsin? nereden çıktın böyle / Daha dün serseriydim /

Diyorum ki... sen yürürken şose yolunda salına-salına / Bense bir söğüt ağacı salkım

Burda yoksun sen... / Ne palmiye ağaçlarının yapraklarında / Ne

sen artık benligimdesin, güneşsiz günlerle baktıgım akşamlarımdan dinledigim bir şarkı gibisin. Bir siğara molasında gördügüm gökyüzü, seni düşüne bilmek için kendime ayıra bilecegim beş dakikamın her saniyesindesin...

Yalnızlığın O alaycı hüznüyle yaşarken ben, ( kaç zaman bilinmez ) olur olmadık çıka gelişlerini bekledim. Üzerinde siyah bir esbap ve küçücük ayaklarınla nasılda çabuk çıktın hayret içimde sonu bulunmayan O yokuşu.

Sen benim kurdugum en son hayalimsin, senden evvel düşledigim herşeyi yıkıp gidiyorsun gözlerinle. KRAL emri verir, kan damlatır memuriyetim, yazar olma hayallerime. Heveslerim akıp giderken bir kargaşaya, hüzünlenirim... Sonra sen gelirsin,

Garip bir sevdaydı işte... / hiç yaşanmadan biten / ve

Seni bakışlarından ne kadar tanıya bilirim, ne kadar güvene bilirim sana, tenindeki o akustik beyazlığın ne kadar yakışır içimdeki siyahlığa, ya simsiyah düşlerimin içinde kaybolursan, ya bulamazsam seni bir daha...