I. / Kardelen öpüşünde, aklığını sarmalatmaya hazır bekliyor / Gülüşün

Martı rüzgarları yeterken iki tutam saçını uçurmaya…
Sen zamanından önce başardın bunu, öpmelisin aynadaki aksini sarı çocuk…
Öpmelisin ve öpüşürken kendinle,
Bir surete kaç sırtlan gizleyebildiğini incelemelisin, küstah bakışlarla, süzerek, süzülerek…
Mutsuzlukla sevişen kemik erimelerin, günün hangi halindeyken, seni ziyaret

Deniz dalgalarını içime bırakmış bu gecelik,
Şimdi; ben miyim misafir ? O mu konuk ?
Ki bu kız orman kaçkını, eli yüzü çamur, deryası atık su.
Dalga ciğere eflatun geceden değme,
Sürmeli bakışlar boyuna çizilmiş aheste...

Koşmayı severdin sen. / ve kargını gerip, perdah ederdin acını... /

Dudağında bir gelincik, kuşlarımın ayak perdesini boyardı.
Hasta kaburgamın iniltisini kucaklayarak, gelişini seyretmiştim evvelce.
Biliyorsun,
Ben de biliyordum herşeyi... Kulaklarımızı tıkadık,
Seyyah bir şimşek rast gelir; dağlı yüzümüzün resmini çeker sandık...