..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Mermere sıkışmış bir melek gördüm ve onu özgürlüğüne kavuştuncaya dek mermeri oydum -Mikelanjelo
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Toplumcu > Necmettin Yalcinkaya




27 Ocak 2012
Töre ve Zulüm/ Bölüm 2  
töre,kin,feodalite,mahpus

Necmettin Yalcinkaya


“He ana sıcaktandır her hal unutmuşum billâh.” Düğün haberine çocuklar da sevinmişti: ”Yaşasın düğün var”


:AEEG:
Köy yeri bir anda mahşeri kalabalığa dönüştü. Böylesi bir kalabalık, ancak ağaların düğününde olabilirdi. Herkes meraklı gözlerle Mehmet efeyi izliyordu. Mehmet efeye acıyanlar, onun böylesi bir işe nasıl kalkıştığına bir türlü anlam veremiyorlardı.

Öte yandan kocasının ölüm haberini duyan Cemile, acı bir çığlık attı... Ardından saçını başını yollamaya, kendini yerden yere atmaya başladı. Bir yandan bağırıyor;
"Vay benim dertli başım," diyordu. "Yiğidim, Husom beni bir başıma bırakıp nerelere gittin! Kim bu bebelere babalık edecek ?" Analarının çırpınışını gören Ahmet ve Meryem ne yapacaklarını bilemez bir haldeydi. Sonra çocukça bir içgüdüyle ağlamaya başladılar. Neden ağladıklarını bilemeden hem de… Babalarının ölüp gittiğinden, bir daha da evine dönemeyeceğinin ayrımında değillerdi henüz.

Öte yandan Fadime kocasının mahpus damına düşeceğine yanıyordu. Sultan ve kardeşleri jandarmanın babalarını alıp götürdüğüne ağlıyorlardı. Köylüler sessizce Mehmet efe ve Husoya ağlıyorlardı.

Meme emmi tüm bunları düşünürken, dalıp uzaklara gitti, gözleri doldu, içine tarifsiz bir acı kıvranıp yattı. Derin bir iç geçirdi. Fadimeye, soğuk bir tas ayran yapıp getirmesini buyurdu. Fadime bir testi ayran yapıp getirdi bıraktı önüne. Çocuklarına götüreceği azık torbasını hazırlamaya koyuldu; bir çanak yoğurt, sıcacık tandır ekmeği, tel peynir, bolca yıkanmış yeşil soğanı bir bohçaya özenle doldurup, ağzını bir güzel bağladı. Bir testi ayranı da koydu yanına.
"Tarlaya Sultana, çocukların yanına gidiyorum" diye seslendi Meme emmiye.
"Var git selametle " dedi sessizce Meme emmi ayranını ağır ağır yudumlarken.

Fadime azık torbasını sırtına attı, ayran testisi elinde koyuldu yoluna.

Güneş ışınlarını dimdik gönderiyordu yeryüzüne, etrafı yakıp kavuruyordu. Hoş arada sırada hafif bir yel esmese tarlada çalışılmazdı. Bereket tarlalar dereye yakın bir yerdeydi. Dere kimi tarlaları ikiye böler, kimi tarlaların ise yakından akıp geçerdi. Dere baharda karların erimesiyle çoğalır, suları yer yer taşacak hale gelir, yazları ise suyu azalırdı, ama bitmezdi hiçbir zaman.
Tarlada çalışmaktan bunalan Sultan, bir kaya parçasına kendini yaslamış, yüzündeki biriken boncuk boncuk terleri silmekle meşguldü. "iyisi mi dereye kadar gitmeliyim." diye geçirdi aklından. Yönelip gitti. Dereye girdi, elini yüzünü bolca suyla yıkadı. Her yerine su sıçrattı. Serinlemişti biraz. Vücudu rahatlamış, kendini zinde hissetmeye başlamıştı… Anasını gördü birden. İki elini havaya kaldırıp seslendi ona." Buradayım ana"

"Otur ana" dedi. "Yorulmuşsundur, azıcık dinlen."
"Boş ver kızım," dedi Fadime. "Şimdi dinlenmenin sırası değildir. gidelim kardeşlerin acıkmıştır, susamıştır. "Testiyi annesinin elinden aldı Sultan, birlikte, kardeşlerinin yanına, tarlaya gittiler.
Azık bohçasını yere serdiler… Afiyetle yemeklerini yediler ve üzerine bolca ayran içtiler.
Anası Sultanı üzgün ve hayli düşünceli görmüştü. "Kızım" dedi. "Sende bir hal seziyorum… Anlat hele"
" Yo Ana, bir şeyim yoktur." dedi Sultan. "Demem odur ki babamı, evde bir başına bırakmasak."
"Kurban olum, kızım sana." dedi, sarıldı, öptü onu defalarca. "Meraklanma sen, giderim ben nasılsa."
Hazırlandı, gidecek gibi oldu vazgeçti sonra. "Sultan kızım." dedi. "Geç kalmayın, aksama erken varın eve."
"Niye ki Ana?"
"Akşama düğün var ya. Unuttun mu kız? Feridenin düğünü hem de…"
"He ana sıcaktandır her hal unutmuşum billâh."
Düğün haberine çocuklar da sevinmişti: "Yaşasın düğün var"

Feride, Sultanın çocukluk arkadaşı, sırdaşıydı. Birbirlerinin ikizi gibiydiler sanki. Biri ağlamaya başladı mı, diğeri de ağlardı, gülünce birlikte gülerlerdi. İçtikleri su ayrı kaptan gitmezdi. Şimdi Feride evleniyordu ve komşu köye gelin gidiyordu. Hem de Sultanın düşmanının köyüne… Huso öldükten sonra, Cemile çocuklarını yanına alarak o köye yerleşmişti.

Sultan işine koyuldu yeniden. Ağzında bir türkü tutturmuş, söylüyordu;
"Karşı köyden davul sesi geliyor
Davul sesi bu sinemi deliyor
Baba valla Feride gelin oluyor"

Türküyü hafif bir yel alıp dağlara taşıyordu. Yankısı tüm ovayı çınlatıyordu sanki. Derenin akışı, başka türlü akarak tempo tutuyordu Sultana.

Kardeşlerine seslendi Sultan, "Haydin gidiyoruz, toparlanın gayri."

Koyuldular yola.

"Aba bizi de götürecek misin Feride Aba"nın düğününe." diye sordu kardeşlerinden biri. Sultan garip bulmuştu, bu soruyu kendince."Hiç çocuklarla birlikte, düğün yerine gidilir miydi ki. Hem de karşı köye. Fakat yine de çocuklara sezdirmek istemedi düşüncesini.
"Bu gece kına gecesi, önce bir ben gideyim." dedi. "Yarına, düğüne birlikte gideriz ."

devam edecek...



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın toplumcu kümesinde bulunan diğer yazıları...
Yeni Bir Gün, Yeni Bir Umuttu Onun İçin…
Orada
Mendil Sen Kokuyordu
Töre ve Zulüm/ Bölüm 4
Töre ve Zulüm/ Bölüm 3
Töre ve Zulüm/ Bölüm 5
Töre ve Zulüm/ Bölüm 7
Töre ve Zulüm/ Bölüm 6
Töre ve Zulüm/ Bölüm 1
Bilinmeze Doğru

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Kısa Bot
Toprak Kokusu
Anamdan İnciler/ Anamın Entarisi
Sahile Vuran Kelebek
Kömür Gözler
Balik ve Melisa
Bir Gün Mutlaka!
Böcek
Anamdan İnciler/ Topal Fayansçı
Anamdan İnciler/ Azrail Sorarsa

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Bir Yanım Eksik Kalır [Şiir]
Alıp Getirmeli Seni Bana [Şiir]
Göğü Kucaklamak [Şiir]
İnadım İnad İşte... [Şiir]
Susturamam [Şiir]
Sana Koşarken [Şiir]
Yapayalnız Bir Başıma [Şiir]
Resmine Baktıkça [Şiir]
Bu Gece... [Şiir]
Sırası Mıydı? [Şiir]


Necmettin Yalcinkaya kimdir?

1960Sarıkamış doğumlu. 1977-78 İzmir Namık Kemal Lisesi Edebiyat mezunu. Ozan Yayıncılıktan 12 Eylül’de Çok Güldük Netekim! Mendil Sen Kokuyordu ve Stres Bileziği ve On Çocuktuk Anı/Öykü. Çeşitli dergi ve sitelerde öykü, şiir yazarlığı. Ayrıca Edebiyatbahcesi. net sitesinin kurucu emekçisiyim. Yürüyüş, sinema, tiyatro ve olta balıkçılığı hobilerim var. Yazmayı ve okumayı seviyorum.

Etkilendiği Yazarlar:
Tolstoy,Ahmed Arif, Nazim hikmet, Cengiz aymatov,


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2021 | © Necmettin Yalcinkaya, 2021
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.