..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Prensiplerden hoşlanmam. Önyargıları yeğlerim. Daha içtenler. -Oscar Wilde
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Gülmece (Mizah) > Ahmet Zeytinci




2 Eylül 2022
İletişim Fakültesinin Bahçesinde  
Ahmet Zeytinci
İletişim Fakültesi ikinci sınıf öğrencisi Hikmet, yanında yine ikinci sınıf öğrencisi Nejad, yanlarında sınıf arkadaşları Necla olduğu halde ellerinde cep telefonları bir şeyler ile uğraşıyorlardı. Hikmet kız arkadaşına mesaj yazarken, Nejad akıllı telefon ile oyun oynuyordu, Necla da yine erkek arkadaşı ile mesajlaşmaya çalışıyordu... Onların beş on metre kadar ilerisinde aynı fakültenin dördüncü sınıf öğrencisi Furkan, yanında aynı sınıftan Ayşegül ile Esma ve diğer tarafta İbrahim. Hepsinin elinde akıllı telefon dedikleri alet, bir şeyler ile uğraşıyorlardı. Aralarında çok fazla konuşma olmadığı gün gibi ortadaydı. Sadece çok mecbur kalıp da birbirlerine soru sorduklarında gelen cevap nadiren evet, hayır ya da çoğunlukla baş sallamaktan, kaş göz oynatmaktan ibaretti... Aralarında beş on metre mesafe olmasına rağmen birbirleri ile konuşmak yerine mesaj atıyorlardı...


:EC:
O büyük ve yurdun sayılı üniversiteleri arasında olan üniversitenin tam on dört tane fakültesi ve bunlara bağlı sekiz adet de meslek yüksek okulu vardı. Nisan ayı sonları mayıs ayı başlarına doğru zaman hızla akıp gidiyordu. Vizeler neredeyse bitmiş finaller başlamak üzereydi. İletişim Fakültesi'de bünyesinde barındığı üniversitenin önde gelen fakültelerinden birisiydi o gün için. Öğle tatilinde İletişim Fakültesinin her sınıfından öğrenciler yemekhane de yemeklerini yedikten sonra, bahçede ki çimlerin üstünde gruplar halinde yayılmışlardı. Önlerinde uzun bir öğle tatili vardı...







İletişim Fakültesi ikinci sınıf öğrencisi Hikmet, yanında yine ikinci sınıf öğrencisi Nejad, yanlarında sınıf arkadaşları Necla olduğu halde ellerinde cep telefonları bir şeyler ile uğraşıyorlardı. Hikmet kız arkadaşına mesaj yazarken, Nejad akıllı telefon ile oyun oynuyordu, Necla da yine erkek arkadaşı ile mesajlaşmaya çalışıyordu... Onların beş on metre kadar ilerisinde aynı fakültenin dördüncü sınıf öğrencisi Furkan, yanında aynı sınıftan Ayşegül ile Esma ve diğer tarafta İbrahim. Hepsinin elinde akıllı telefon dedikleri alet, bir şeyler ile uğraşıyorlardı. Aralarında çok fazla konuşma olmadığı gün gibi ortadaydı. Sadece çok mecbur kalıp da birbirlerine soru sorduklarında gelen cevap nadiren evet, hayır ya da çoğunlukla baş sallamaktan, kaş göz oynatmaktan ibaretti... Aralarında beş on metre mesafe olmasına rağmen birbirleri ile konuşmak yerine mesaj atıyorlardı...







İletişim fakültesinde başka başka öğrencilerde vardı haliyle yine sayalım bunlardan bir kaçının adını. Burhan ile Yasemin aynı sınıfta olup birbirleri ile okulun başladığından beri de çıkıyorlardı, aynı şekilde yine Meltem ile Cem de beraberliklerini pekiştirmiş ve çimlerde yan yana oturuyorlardı... Hemen anladınız tabi ki hepsinin elinde yine son model cep telefonları, hani şu aklı olanlardan vardı. Burhan cepten İnternet'e girmiş maillerine bakıyordu. Aynı şekilde Yasemin de maillerine baktıktan sonra bir arkadaşı ile mesajlaşmaya çalışıyordu... Meltem ile Cem de yan yana oturmalarına rağmen farklı arkadaşları ile mesaj yağmuru altında sıkıntılarını, düşüncelerini ve duygularını karşı tarafa aktarma uğraşı içindeydiler...







Burası iletişimin bilimsel olarak anlatıldığı tanınmış bir üniversitenin İletişim Fakültesiydi. Tabi ki öğrencilerin dinlenme saatlerinde bahçe de stres ve sıkıntı atmaları gayet yerinde ve güzeldi. Bahçe de ki öğrencilerden Hikmet karşıda ki ağaca yaslanmış olan Burhan'a eliyle ve kaş göz işareti ile ''nasılsın birader?'' der gibi bir hareket yaptı. Burhan da yine eliyle hiç konuşmadan sağa sola sallayınca elini o da ''Ne olsun işte sallan yuvarlan gidiyoruz.'' manasına geliyordu... Daha sonra Burhan eli ile Hikmete iki üç rakamını gösterip, eli ile de yazı yazıyormuş gibi yaparak, saat 15.30'da sınav olduğunu anımsatmaya çalışıyordu. Hikmet de baş parmağını aşağı doğru göstererek, az çalıştığını ve kendisi için sınavın zor geçeceğini işaret dili ile anlatmaya çalışıyordu...







Tablet bilgisayarında bir ağacın dibinde tek başına satranç oynamaya çalışan üçüncü sınıf öğrencilerinden Tunç vardır. Hamle sırası Tunç'dadır. Biraz düşündükten sonra, hamlesini yapar ve tablet bilgisayarına bakarak. ''Hadi bakalım bu hamleye nasıl cevap vereceksin tablet efendi.'' diyerek, karşı hamleyi beklemeye koyulur. Tablet Bilgisayar yapılan her karşı hamleye en fazla beş saniye içinde karşı hamle ile cevap vermektedir. Tabi ki bu durum Tunç'u haliyle strese sokmakta ve kızdırmaktadır. Yine hamlesini yapar. Karşılaşma kırk dakika kadar sürer ve Tablet Bilgisayar Tunç'u bir sefer daha alt etmiştir. Karşı ağacın dibinde ki arkadaşı Mehmet'de Tunç'a eliyle ''Nasıl gitti oyun.'' der gibi hareket yapar. Tunç'un cevabı kısa ve net olacaktır. Baş parmak aşağıya doğru gösterilip maçın kaybedildiği bir şekilde anlatılacaktır...







Öğle teneffüsü sınavı yapacak profesörün toleranslı davranması nedeni ile biraz daha uzayacaktır. Bölümün diğer hocalarından Doçent Dr. Nurcan hanım ile Yardımcı Doçent arkadaşı Gülizar hanım da öğrencilerin oturmakta olduğu çimenlerin ve ağaçların yanına gelerek bir köşeye ilişirler. Tabi ki ellerinde ki akıllı telefonlar hemen çantadan çıkar. Nurcan hanım bir arkadaşı ile Gülizar hanım da eşi ile mesajlaşmaya başlarlar. Aradan kırk beş dakika geçtiği halde aralarında tek kelime konuşma olmadığı gibi ellerinden telefon düşmeyip mesajlaşmayı da kesmemişlerdir. Bir ara Gülizar hanım Nurcan hanıma kendisine gelen ilginç mesajları Nurcan hanıma gösterir, Nurcan hanım da bakar ve eli ile güzel manasında işaret yapar...







Bir müddet sonra çimenlerin ve ağaçların olduğu yer alt sınıflardan diğer öğrencilerinde bahçeye çıkması ile epeyce kalabalıklaşır. Bir köşede öğretim üyeleri, bir köşede her sınıftan beş on tane öğrenci. Ellerinde cep telefonlarının en akıllıları makineler ile bütünleşmenin, makineler ile iletişim kurup da birbirleri ile bir türlü kaynaşamamanın, iletişim kuramamanın en belirgin örneklerini sergilemektedirler. Olsun fakültenin adı İletişim Fakültesi değil miydi? Ha burada insanlar birbirleri ile iletişim kurmuş, yok olmamış insanlar makineler ile bütünleşmiş iletişim kurmuş. Sonuçta bir iletişim kurulmuş mu kurulmamış mı? Önemli olan da bu değil miydi?



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın gülmece (mizah) kümesinde bulunan diğer yazıları...
Kilolarınız ile Barışın
Lüzumsuz İşler Genel Müdürlüğü - 1 -
Az Evvel Otobüsten İndim
Babaannem İle Hasbihaller - 1 -
İki Hınzır Güvercin
Uzaktan Kumandan
Üç Beyaz Evde Olmadı mı Çıngar Çıkar
Kediler İsyanlarda
Bayandan Az Kullanılmış
Kravatttt Vayyyy Kravatttt

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Biri Baharat mı Dedi
Güzel Bir İnsan Patates Kızartması ve Gazoz
Karınca Kararınca
Ay Em Ef Biraderler
Çay Kaşıkları
Ben de Saadet Zinciri Kuruyorum
Maaşını Soruyorum Söylemiyor
Limited Şirket Ortağı Bile Değiliz Abi Ne Stratejik Ortağı
Serbest Meslek
İnsanlık İçin Küçük Sizin İçin Büyük Bir Adım

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Ayrılalı Tam On Sene Olmuş [Şiir]
Tembel Teneke Sen de [Şiir]
Yıka Tüm Benliğini Ruh Dediğin Aynada [Şiir]
Yeter ki Mert Adamdı Desinler [Şiir]
Kocaman Bir Dağdır Baba [Şiir]
Yaraları Sarma İşi [Şiir]
Onlar Yaşıyordu Biz Yazıyorduk [Şiir]
Sevap Bonusu [Şiir]
Bir Bardak Demli Çay [Şiir]
Ölümden Asla [Şiir]


Ahmet Zeytinci kimdir?

1961 Ankara'da başlayıp devam eden bir hayat. İlk ortaokul, lise ve iki yıllık bir üniversite deneyimi, ticaret hayatı Ankara'da iki tane aslan gibi evlat biri dişi biri erkek aslan olmak üzere hayat mutlu bir şekilde akıp gidiyor. Biraz şiir, biraz öykü ve denemelerin sıcaklığında. . .

Etkilendiği Yazarlar:
Nazım Hikmet, Aziz Nesin, Erich Fromm


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2022 | © Ahmet Zeytinci, 2022
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.