"Hayatta iki şeyden kesinlikle kaçınmalısın: kötü kahve ve iyi bir hikayeyi mahveden editörler." — Mark Twain (kurgusal)"

bir kez uzat ellerini!...

Her gidenle gidecek! / Her kalanla kalacak gibiyim! /

yazı resim

Sonbaharı yaşayan ben,
Hangi mevsimdeyiz bilmiyorum bile
Ellerim soğuk, burnum soğuk, yüreğimde
Oysa cocukken öğretmişlerdi
Şubat bittimi sonbaharda biter diye!…
Sevgili yüreğimi,
Gece gündüz demeden sarmalayan
Ne beyaz ne de siyah olduğuna kesin karar veremediğim
Belki de gri ve sevgisiz
Kalpsiz bir kuşkunun içinde kilitliyim!
Ne olur söyle sevgili
Biz hangi mevsimdeyiz?
Her gidenle gidecek!
Her kalanla kalacak gibiyim!
Gözlerimde sana açılan yollar,
Bir acı solumda!
Bir acım sağımda!
Öksüz kalbimden başlayıp
Yanaklarımda son bulan sızılarıma
Ne olur sevgili
Bir kez uzat ellerini!

Gidersen sen, üzülürüm ben!
Kalırsan sırtımda kanatlarım
Uçarım, uçarım, uçarım
Gidiyorum diyenin ardından bakmak mı daha acı?
Kalamam! diyenin paltosunu uzatmak mı?
Sen söyle sevgili !
Gitmek mi - kalmak mı?

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön