..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Hiçbir zaman karakterlerimin hüzünlü olduklarını düşünmedim. Tersine yaşam dolular. Trajediyi seçmediler, trajedi onları seçti. -Juliette Binoche
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Eleştiri > İş Dünyası ve Aile Yaşamı > osman demircan




13 Ekim 2010
Domuz  
osman demircan
Kış bir çocuğun elinden ve boşalan un çuvallarından anlaşılır. Üşüyorum anne. Kırağı düşmüş buğday başaklarıyım. Benden sıcacık ekmek olur mu anne? Kucak dolusu ekmekler dökmek istiyorum sana. Başka çocukları da sev diye anne. Güvercinleri besler gibi sev onları. Belki o çocuklar, benimle kardeş olurlar. Belki o çocuklar insan olmanın tokluğuna varırlar. Sen başka anneler gibi olma sakın. O anneler ki, kendi çocukları başka çocukları döverken, güzelleşirler. Kendi çocuklarına dokunulduğunda ise, çirkinleşirler.


:AFBC:
Kış bir çocuğun elinden ve boşalan un çuvallarından anlaşılır. Üşüyorum anne. Kırağı düşmüş buğday başaklarıyım. Benden sıcacık ekmek olur mu anne? Kucak dolusu ekmekler dökmek istiyorum sana. Başka çocukları da sev diye anne. Güvercinleri besler gibi sev onları. Belki o çocuklar, benimle kardeş olurlar. Belki o çocuklar insan olmanın tokluğuna varırlar. Sen başka anneler gibi olma sakın. O anneler ki, kendi çocukları başka çocukları döverken, güzelleşirler. Kendi çocuklarına dokunulduğunda ise, çirkinleşirler. Anne, sen hep iyi kal olur mu? Çocukların elleri üşürken, benim ellerimden tutup bir yere gitme. Arkanda bırakacağın, belki de büyük bir yanardağdır. Kızgın küllerini püskürttüğünde bizi can evimizden yakacağı da malumundur. Başka çocukları sevmedikçe, oyunumu her zaman bozan sen olursun anne. Benimle kim oynar, diğer çocukları da bana kardeş etmezsen anne. Sen bir çocuğun ellerine tut. Neden kadınlar hiç el uzatmadan erkeklerin avuçlarına bırakırlar ki bu dünyayı? Dünyanın ırzına geçerler bunu bilmezler mi? Erkekler nereden bilecekler boşalan un çuvallarını. Onlar ellerinin hamuruyla dünyaya hiç bakmazlar ki. Erkekler ellerinin hamuruyla kadınların dünya işlerine karışmasını istemezler. Bu yüzden dünya açtır, çocukların elleri mosmordur. Sıcak yatağımda, buz kesen rüyalar görmek istemiyorum anne. Kırağı düşmüş buğday başaklarıyım. Sevginle un et beni, sıcağınla pişir beni anne. Tüm çocukların dertlerine katık yap beni. Bırak çocuk arabasıyla kaldırımda yürürken, başka çocukları ezmeye çalışan kadınları. Onlar kocalarının kirli çarşaflarında, çamura yatmıştır. Onların kocaları domuz gibi üzerlerine atlamıştır. Bir iğrenç oyundur onların sevişmeleri. Onları aşkları bile zulümdür. O yüzden zalim kadınlar, asla başka çocukları sevmezler. Çünkü onların çocukları domuz yavrusuna benzerler.



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın İş dünyası ve aile yaşamı kümesinde bulunan diğer yazıları...
Öğretmenler Odası
Sen Anca Kovaya Benzersin, Kadın Artıklarıyla Dolup Taşan
Amaca Hizmet
Evlilik

Yazarın eleştiri ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Köpekler ve İt Herifler
Üç Türlü İnsan
İnce Bir Tülüm
Tüm Aşklar Faşizm Kokmaz
Başka Bir Yol Yoksa İnancın Seni Nereye Kadar Götürür
Keyfin Bilir
Örümcek ve Kelebek
Dünya
Tüm Evli Sevgililerin, Sevgililer Günü Kutlu Olsun
Olan Dağdaki Garibana, Karakoldaki Garibana Olmakta

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Martı Beyazı [Şiir]
En Ateşli Anımda Gel Yanıma [Şiir]
Öperek Beni Öldür [Şiir]
Kar Yangınları [Şiir]
Cayır Cayır [Şiir]
Söyle Neden Konuşmuyorsun [Şiir]
Gözlerim Kan Davalıdır Her Geceye [Şiir]
Kefenden Çiçekli Elbise [Şiir]
Gül Şarabı [Şiir]
Varlığın Sevda Yokluğun Fırtına [Şiir]


osman demircan kimdir?

Yüreğimin ve beynimin tavanında buluyorum, tozlu mısraları. Aklım bir çatı katı. Gözlerim yıldızlarla dolduğunda, bakışlarımın ışıltısı vurur satırlara. İşte o zaman, şiirler bir Samanyolu olur. Mehtaplı gecelerimi vururum gözyaşlarımla biriktirdiğim göllere. Her mısra bir dal gibi düşer, şiir denizlerine. Kızıl bir duyguya boğulurum o an. Akarım ellerinize.

Etkilendiği Yazarlar:
Herkes


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2021 | © osman demircan, 2021
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.