"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır, ta ki bir sonraki kahve molasına kadar." - Albert Camus"

Şiir > Klasik

üzgün

Suçum Ne

Yine seni anlatırım, dinleyenim yalnız ben / Bazı gün batarken başlarım, gün geceye

umutlu

Med Cezir

Gecenin içinden bir şiir gibi / geldindi.. med cezir dedim med cezir!

nostaljik

Sınanma

Yollar devrilir sevginin gözlerinde / Yollar kısa, ömür yırar /

olumlu

İstersen Gelme

Kırarmıyım seni, başım tacısın / Gönlüm köşkün oldu, kalbim sarayın /

üzgün

O Dem

Bir yalaz dil dokunur o dem gönül şehrine / Bıçağın keskin yüzü çıkarken

karışık

Stabilize

Stabilize bir hayat yaşıyoruz. / Kavramlardan boğulurken duvara bakıyorum, /

üzgün

Pişmanlık

İzlerim silinir fani dünyada, / Pişmanlık içinde ararsın artık. /

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
Başa Dön