"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

yazı resimYZ

İçimi kavrulmuş bir saatle örüyorum,
Dışarımda kocaman bir ağaç.
Bakıp bakıp duruyorum sana!
Bir şey söyle arkadaş!

Ne vakittir durursun?
Öyle koskoca, gururlu.
Tohumunu kim attı?
Sana, beni kim sordu?

Soran yok mu arkadaş!

Bende mevzuma katık etmem
Bakmam sana bir daha.
Kılımı yarsan kırk, adam etmem.
Ağaç! Kaldırma beni ayağa

Kaldırma dedim arkadaş!

Yok mu senin baharın?
Tepemi attıracak zaman mı mart?
En çok bu kadar yakın insan
bahara
Bahar en çok, martta uzak!

Uzak demi arkadaş?

Hep dinledin, gerindin
Gövden kalın, boyun uzun.
Üstelik de gururlusun!
Sana sıkı sıkı sarılmadım mı güzün?

Sarılmadım mı arkadaş?

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön